معدن بدون ایده، معدن بدون آینده

با وجود نقش کلیدی بخش معدن در رشد اقتصادی، روند تحقیق و توسعه (R&D) در این حوزه طی سال‌های اخیر با کاهش قابل توجهی مواجه شده است. آمارها نشان می‌دهد سهم معادن دارای واحد R&D از ۱.۹۷ درصد در سال ۱۳۹۵ به ۰.۸۵ درصد در سال ۱۴۰۳ رسیده است.

در حالی که در سطح جهانی، صنعت معدن با بهره‌گیری از فناوری‌هایی مانند هوش مصنوعی، اتوماسیون و تحلیل داده‌ها به سمت افزایش بهره‌وری و «انقلاب آرام» حرکت می‌کند، در ایران کاهش سرمایه‌گذاری در تحقیق و توسعه می‌تواند توان رقابت‌پذیری این بخش را در آینده با تهدید جدی مواجه کند.

 فشارهای اقتصادی و تحریم‌ها موجب شده این حوزه در بسیاری از معادن به حاشیه رانده شود؛ موضوعی که می‌تواند بر آینده اکتشاف و تولید اثرگذار باشد.